:SY:

Wild Adapter เล่ม6ค่ะ ห่างหายไปปีกว่าๆ กว่าจะออกเล่มใหม่แต่ละเล่ม บอกตรงๆว่าลืมเนื้อเรื่องในเล่ม5ไปแล้วล่ะ แต่ก็ไม่เป็นปัญหา อ่านๆไปก็จะจำได้เอง (ฮ่า)

สำหรับเราแล้ว เล่ม6เป็นเล่มที่มีเนื้อหาเข้มข้นที่สุด สนุกที่สุด ย้ำความสัมพันธ์ของคุโบตะและโทคิโต้มากที่สุดค่ะ!!!

เนื้อหาหลักของเล่มคือ ซานาดะสั่งให้โอซามุที่ขึ้นมาเป็นหัวหน้าแทนคุโบตะไปจับตัวโทคิโต้มา และเมื่อคุโบตะรู้เข้า ก็ถึงกับไปอาละวาดที่สำนักงานของซานาดะเลยทีเดียว ฆ่าคนไปเป็นสิบ เพียงเพื่อจะหาเบาะแสว่าโทคิโต้ถูกจับตัวไปที่ไหน ถึงตัวเองจะโดนยิงที่แขนได้รับบาดเจ็บ แต่ก็ไม่สนใจเลย สิ่งที่คุโบตะสนใจมีอย่างเดียวคือ "โทคิโต้" และเพื่อให้ได้ตัวโทคิโต้กลับมา ถึงจะฆ่าคนไปสักกี่คนก็ช่าง

สุดท้ายแล้วก็ได้เบาะแสมาจนได้ว่าโทคิโต้ถูกจับตัวไปที่ท่าเรือโยโกฮาม่า ด้วยความช่วยเหลือจากสารวัตรคาซาอิ ทำให้คุโบตะรู้ว่าโทคิโต้อยู่ในเรือลำไหน และเขาก็ได้ฆ่าคนไปเรื่อยๆ ทุกคนบนเรือต่างก็หวาดกลัวต่อการมาเยือนของ"ปีศาจ"ตนนี้ทั้งนั้น ในที่สุดเขาก็พาโทคิโต้หนีออกมาได้ แต่ซานาดะยังคงมาตามมาราวีไม่เลิก โดยการขับฮ.ตามมาและสาดกระสุนใส่คุโบตะและโทคิโต้ไม่ยั้ง จนทั้งคู่กระโดดลงทะเลหนีไป

แล้วเรื่องก็จบลงตรงนี้ค่ะ สุดท้ายคุโบตะและโทคิโต้ก็ได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้งในแบบที่survivalสุดชีวิต ระทึกมาก อีเวนท์ที่ชอบมากๆก็คือตอนที่คุโบตะลุยจนเกือบจะถึงหน้าห้องที่โทคิโต้ถูกขังอยู่ คนที่เฝ้าโทคิโต้ต่างก็หวาดกลัว "เพื่อช่วยแกคนเดียว หมอนั่นถึงกับฆ่าคนเป็นสิบเลยเหรอเนี่ย" จนโทคิโต้ต้องบอกว่า "ชั้นถึงบอกให้ปล่อยชั้นออกไปไงเล่า เพราะคนที่จะหยุดหมอนั่นได้ มีแต่ชั้นคนเดียวเท่านั้น" ทว่าทุกอย่างก็สายเกินไปเสียแล้ว ผู้คนต่างก็ล้มตายจนเกือบหมดเรือ จนกระทั่งคุโบตะมาถึงห้องที่โทคิโต้ถูกขัง เขาไม่บุกเข้าไปทันที แต่กลับยืนพิงกำแพงและเริ่มบทสนทนา
"ให้ชั้นได้ยินเสียงของโทคิโต้หน่อย"
"... นายฆ่าคนไปกี่คนแล้ว"
"ประมาณ20คนบนเรือ ที่เหลือไม่ได้นับ"
"พวกเรานี่เป็นสัตว์ประหลาดของแท้เลยนะ"
จากนั้นคุโบตะก็บุกไปช่วยโทคิโต้ และฆ่าคนในห้องนั้นเรียบ....

หรือแม้แต่ตอนที่คาซาอิมาหาคุโบตะที่ร้านโคซัง หลังจากที่รู้ว่าคุโบตะบุกสำนักงานยากูซ่าและฆ่าคนตายเป็นเบือ คาซาอิชกคุโบตะลงไปนอนกองด้วยความเดือดดาล "ยากูซ่าก็คนนะโว้ย แกคิดว่าแกฆ่าคนได้ง่ายๆเลยรึไง บอกเหตุผลที่นายทำแบบนั้นมาซะ ถ้าไม่มีเหตุผลล่ะก็ชั้นไม่เอาแกไว้แน่"
แต่พอคุโบตะบอกออกมาคำเดียว "โทคิโต้ถูกพวกนั้นจับตัวไป" แค่นี้แหละ ทำให้คาซาอิมีทีท่าอ่อนลง และยอมช่วยคุโบตะสืบหาว่าโทคิโต้อยู่ที่ไหน นั่นเพราะทุกคนต่างก็รู้ว่า สำหรับคุโบตะแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเขาก็คือโทคิโต้นั่นเอง

ในเล่มนี้มีฉากที่ระลึกถึงโคมิยะด้วยล่ะ ตอนต้นเรื่อง เนื่องจากโทคิโต้เล่นเกมเดิมๆจนเบื่อ เลยไปขอคุโบตะค้นของที่วางสุมกันบนตู้ แต่เกิดพลาดทำเอาทุกอย่างหล่นลงมาหมด แล้วมือโทคิโต้ก็ดันไปทับนาฬิกาเรือนนึงเข้า ทำเอาร้าวไปหน่อยนึง เป็นสร้อยนาฬิกาสำหรับผู้ชาย โทคิโต้ก็แปลกใจ "ปกติไม่เห็นคุโบจังจะพกนาฬิกา หรือว่านี่เป็นของที่ได้รับมา?" คุโบจังก็ยิ้มๆแล้วบอก"อือ" ทำเอาโทคิโต้แอบคิดมาก.. เวลาโทคิโต้หน้าแดงทำสีหน้ากังวลแล้วน่าร้ากกกกกกก โมเอ๊--------- ก็จะมีท้าวความนิดนึงค่ะ ว่านาฬิกาเรือนนี้โคมิยะให้คุโบตะมา เพราะเห็นว่าคุโบตะไม่ชอบใส่นาฬิกาข้อมือ ให้เป็นสร้อยน่าจะดีกว่า พร้อมกับกำชับว่าอย่าทำหายนะ คุโบตะก็มองนาฬิกาที่ร้าวเพราะฝืมือของโทคิโต้ แล้วบอกว่า "..ไม่ได้ทำหายนะ" ดูเหมือนโทคิโต้จะรู้ว่าเป็นของแห่งความทรงจำ เลยแอบเอาไปให้โคซังซ่อม และระหว่างทางกลับบ้านนี่เอง โทคิโต้ก็ถูกโอซามุจับตัวไปค่ะ

เล่มนี้เลือดสาด..สุดๆ มีฉากยิงทะลุหัว หักข้อมือ เลือดกระจาย แถมโทคิโต้ยังโดนซ้อมปางตายอีกต่างหาก สมชื่อ hard boil action ก็คราวนี้แหละ มันส์มากค่ะ ทั้งยังสื่อให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของคุโบตะและโทคิโต้ชัดเจนมากๆ ว่าที่จริงแล้ว คุโบตะ"รัก"และ"ปักใจ"กับโทคิโต้มากขนาดไหน ทำเอาเราบ้าไปเลย กร๊าซ


อันนี้เป็นรีวิวจากเวบ amazon.co.jp แต่ละคนก็ให้5ดาวทั้งนั้น แปลมาบางช่วงนะคะ

- เรื่องทุกอย่างมันเริ่มจากโทคิโต้ถูกจับตัวไป ทำให้เราได้รู้ว่าคุโบจังหลงใหลโทคิโต้ขนาดไหน แถมเล่มนี้เลือดเยอะมากจนทำให้เปลี่ยนความรู้สึกชอบ/ไม่ชอบ/อ่านได้อย่างสบายใจหรือลำบากใจได้เลย เคยคิดไว้ว่าคุโบจังน่ะแค่อยู่กับโทคิโต้ตลอดไปก็ดีแล้วน้า.... แต่ตอนนี้ชักเปลี่ยนความคิดแล้วสิ

- คุโบจัง แข็งแกร่งมากกกก... (เซคิยะเองก็แกร่งเกินคาดเหมือนกัน) มีแต่เรื่องชวนงงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็คาดหวังไว้ว่าหลังจากนี้คงจะเปิดเผยปมของเรื่องแล้วล่ะนะ

- ก็เหมือนกับที่ท่านอื่นเขียนไว้ล่ะค่ะ นี่ไม่ใช่คุโบตะตามปกติ แต่นี่สื่อให้เห็นถึงความหลงใหลที่คุโบตะมีต่อโทคิโต้ คนที่ลักพาตัวโทคิโต้ไป คือคนที่เคยเป็นลูกน้องของคุโบตะมาก่อน พอนึกถึงคำพูดและการกระทำของพวกเขา และเรื่องของโคมิยะในอดีต ทำให้เศร้ามากเลย คุโบตะเองก็คงไม่คิดจะหวนกลับไปหาอดีต และคิดว่าคงไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะต้องกลับไปล่ะมั้ง.... อีกด้านนึง เนื้อเรื่องได้ค่อยๆบอกว่า โทคิโต้เป็นแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวสำหรับคุโบตะ ฉันเองก็อยากเฝ้าดูว่าจากนี้ทั้งสองคนจะก้าวเดินต่อไปยังไง


ใครๆก็ให้5ดาว พร้อมด้วยคอมเมนต์ที่บ่งบอกความสัมพันธ์ของทั้งคู่อย่างสุดซึ้ง (ฮา)
แล้วเราจะไม่ให้5ดาวได้อย่างไรกัน เอาไปเลย5ดาว!!